ادامه مطلب
سه شنبه بیست و پنجم تیر 1387 | لينک ثابت | مهتاب |

^{نفرین بر جنگ و فقر و مهاجرت}

^{مرگ بر تبعیض و بی عدالتی}

^{ننگ بر نژاد پرستی}

^{من از این شهر و مردمان نژاد پرستش بیزارم.}

^{من ازاین شهر و  آن بناهای بلندی که «به سنگ سنگ شان نشان دست منست» و سهمی از آن برای من و مردمم نیست  بیزارم.}

^{من از  این مردم، از ترحم نگاهشان، از تمسخر نیشخندشان، از کنایه زبانشان بیزارم.}

^{من از این شهر، از زادگاهم، زادگاه خواهرم، برادرم، خواهرانم، برادرانم، دخترم، کودکان امروز و فردای وطنم بیزارم.}

^{من از تمام خاطره های کودکی ام، از رویاهای هرگز به حقیقت نپیوسته نوجوانی ام، بیزارم.}

^{من از دیدن چهره آفتاب سوخته آینده سازان وطنم ـ درگیر غم نان ـ فارغ از رویای درس و دانش بیزارم.}

 ^{از دیدن تقلای بیهوده و هر روزه مردمم، در میدان های شهر، برای یافتن قوت روزانه شان، بیزارم.}

^{از تمام رنج ها و حقارت هایی که در این شهر، بر مردمم روا می دارند، بیزارم.}

^{از مدرسه طردمان کردند، به دانشگاه راهمان ندادند،}

 ^{در حوزه به حاشیه کشاندمان}

^{شهامت را از ما گرفتند}

^{کرامت انسانی مان را پایمال کردند}

^{ما را دزد و جانی و خطاکار خواندند}

^{و نام نظافت چی و سرایدار و عمله بر ما نهادند}

^....

^{خداواندا!}

^{مگر ما کدام گناه نابخشودنی را مرتکب شده ایم}

^{که حق داشتن حداقل ها را نداریم}

^{توانای بزرگ!}

 ^{آیا تو این طور مقدر کرده ای  که افغانی، پست ترین و حقیر ترین مردمان باشد؟}

^{یا این یک امتحان الهی است؟}

^{40 سال آوارگی و غربت را چشیده ایم}

 ^{آیا امتحان بس نیست؟}

^{پدرم، من، و اینک دخترم}

^{دخترم نه! نمی خواهم او همانند من و نسل من تباه شود.}

^{می خواهم او فرصتن زندگی و درست زیستن داشته باشد}

^{می خواهم او حقوق شهروندی داشته باشد}

^{می خواهم کرامت انسانی اش حفظ شود}

^{می خواهم ....}

^{معبودا!}

^{مگر خود نگفته ای که سرنوشت قومی را تغییر نمی دهی مگر آن که خود بخواهند}

 ^{من و مردمم  اینک می خواهیم}

^{تو هم بخواه.}

ادامه مطلب
شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1387 | لينک ثابت | مهتاب |